Piekarskie Stowarzyszenie Przyrodników zaprasza wszystkich do odwiedzenia naszego profilu w serwisie YouTube - przyrodapiekar31

Krajobraz Piekar Śląskich nieodłącznie kojarzy nam się z polami uprawnymi. Grunty orne są cechą charakterystyczną południowej i północnej części miasta. To specyficzne środowisko, zwane naukowo agrocenozą, stwarza bardzo dobre warunki do życia wielu gatunkom flory i fauny. W niniejszym artykule pragniemy przedstawić Państwu gatunek ptaka, który swe życie ściśle łączy właśnie z terenami otwartymi.

Piekarskie Stowarzyszenie Przyrodników przygotowało serię tablic dydaktycznych poświęconych przyrodzie naszego miasta. Pierwsza z nich, sfinansowana w ramach projektu „UMWETU” przez Sławę Umińską, Tomasza Wesołowskiego i Krzysztofa Turzańskiego została już wykonana. Wkrótce stanie na Kalwarii.

Przyroda zaskakuje. To banalne stwierdzenie często potwierdza się podczas obserwacji terenowych i penetrowania obszarów przyrodniczo cennych w Piekarach Śląskich. Życie pokazało jednak że przyroda lubi czynić niezwykłe niespodzianki.
W tym wypadku niespodzianką okazało się pojawienie niezwykłego i bardzo rzadkiego ptaka.

Barania Góra (1220 m n.p.m.) – kopulasty szczyt w południowo-wschodniej części Beskidu Śląskiego, drugi (po Skrzycznem) pod względem wysokości szczyt tego pasma. Jednocześnie jest najwyższym szczytem polskiej części Śląska Cieszyńskiego i polskiego Górnego Śląska.
Góra leży na granicy powiatów cieszyńskiego i żywieckiego; szczyt znajduje się na terenie miasta Wisła.
Na zachodnich stokach obszar źródliskowy Wisły: tam wypływają potoki źródłowe (Biała i Czarna Wisełka) – teren źródlisk jest chronionym obszarem. Zbocza porośnięte lasami jodłowo-bukowymi z domieszką jesionów, jaworów i świerków; stanowiska sztucznie wprowadzonych limb i kosodrzewiny. Występują wychodnie gruboławicowego piaskowca istebniańskiego.
Rezerwat przyrody "Barania Góra" o powierzchni 386 ha obejmuje szczytowe partie góry wraz z obszarem źródliskowym Wisły. Ponadto ochronie w ramach rezerwatu przyrody "Wisła" podlegają cieki wodne Czarnej Wisełki, Białej Wisełki i Malinki(ochrona pstrąga potokowego).

Las Lipka jest jednym z bardziej charakterystycznych obszarów na terenie naszego miasta. Stary drzewostan w wschodniej jej części tworzą dęby szypułkowe - kilka z nich ma obwód powyżej 3m, jesiony wyniosłe, klony zwyczajne, lipy drobnolistne, brzozy brodawkowate, wiązy szypułkowe, modrzewie europejskie i świerki pospolite. W podszyciu możemy zobaczyć jarzębinę, głóg dwuszyjkowy, bez czarny oraz młode dęby szypułkowe i brzozy.

Zbiornik Kozłowa Góra (nazywany również Jeziorem Świerklaniec, Zalewem Świerklaniec, Jeziorem Świerklanieckim, Diobliną lub Diabliną) administracyjnie znajduje się na terenie gminy Świerklaniec. Nazwa zbiornika pochodzi od Kozłowej Góry, dzielnicy Piekar Śląskich. Wybudowany został na przełomie lat 1935 - 39, jego całkowita powierzchnia przy maksymalnym poziomie wypiętrzenia (278,93 m n. p. m.) wynosi 5,87 km2 . Głębokość maksymalna zbiornika to 7 m [Wyżgoł F. i inni, 2004].

Park Świerklaniecki położony jest w gminie Świerklaniec, a dokładniej w jej południowo-wschodniej części. Jest to terem parkowy z bardzo bogatym starodrzewiem mający powierzchnię 180 ha. Powstał w XVIII wieku i był odzwierciedleniem ówczesnej mody określającej kompozycje parków krajobrazowych. Został on założony na dawnych mokradłach przy rzece Brynicy i pierwotnie istniejącego lasu świerkowego [Wyżgoł F. i inni, 2001]. Na przełomie lat 1670 - 1680 powstał tu pierwszy park o charakterze renesansowym założony przez ród Henckel von Donnersmarck. Był on usytuowany wokół zamku. W roku 1865 architekt niemieckiego pochodzenia Gustav Mayer opracował nowy plan zagospodarowania parku, który swoją powierzchnią miał zajmować 250 ha. Budowę tego parku złożono w rękach mistrza ogrodniczego Foxa, który miał się wzorować na powstałych już założeniach parku w Muskau, Żaganiu i Sibyllenort [Wyżgoł F. i inni, 2001].